De Standaard - Bij sukilove in de keuken

Bij Sukilove in de keuken
Concertje luisteren, cd'tje meenemen
Van onze medewerkster
Katrien Steyaert
24/05/2005

ANTWERPEN - Plaats: Trix, het Antwerpse complex van repetitielokalen en studio's. Groep: Sukilove, de eerste ,,artists in residence'' van Trix. Ze hebben allebei iets te bewijzen, en deden dat met een intiem concert, een gemoedelijke radiosessie en een publieke repetitie in één. Met als extraatje een versgebrande cd van het net gehoorde concert.
In de strak ingerichte Trix-studio's is het een va-et-vient van muzikale gasten. Sukilove, de groep rond de voormalige Metal Molly-frontman Pascal Deweze, werkt hier een jaar lang aan een nieuwe plaat. ,,Het is de eerste keer dat we zo'n artiestenresidentie doen'', zegt Arne Van Petegem, directeur van het nieuwe muziekcentrum. ,,Tijdens dit toonmoment proppen we een twintigtal mensen in Sukiloves studio. De gespeelde nummers worden ter plekke opgenomen voor een radiosessie van Studio Brussel.''
Om de concertervaring sterker te maken, zal de opname meteen op cd gebrand worden en meegegeven worden aan de toehoorders. ,,Het is een aandenken aan de ervaring die je hebt opgedaan'', zegt Van Petegem. ,,Zo willen we dit concert bijzonder maken.'' ,,In de Verenigde Staten is het een trend'', zegt Deweze. ,,Er zijn daar heel wat zalen die concerten live opnemen, mixen en meteen op cd branden.''
Zo konden fans van de Pixies vorig jaar na afloop van de reünieconcerten een opname meenemen naar huis.,,Instant live gratification'', werd het genoemd. En ook afgelopen weekend konden fans van Moby in de Amsterdamse Music Hall een kwartier na het laatste bisnummer een dubbel-cd kopen van het concert. Deweze gelooft dat de trend zal overwaaien naar Europa en doet nu al een bescheiden stap in die richting.
Het publiek in Trix bestaat uit enkele wedstrijdwinnaars, een toevallig binnengewaaide BV en vertrouwelingen van de groep. Sukilove is binnen handbereik, letterlijk: we ploffen neer op een halve meter van de drummer Stoffel Verlackt. We zitten in een soort ondergrondse huiskamer die volgestouwd is met instrumenten, opnameapparatuur en een kluwen van kabels dat niet moet onderdoen voor ons Vlaamse wegennet.
Deweze zet het eerste nummer ,,Jezus cried'' in, nieuw, melodieus werk met een stevige drumpartij. Voor mensen met claustrofobie is dit alternatieve concert geen goed idee, voor ons is het de ideale gelegenheid om de Suki's van dichtbij mee te maken. Lijfelijker kan haast niet.
'DIT toonmoment is er om het proces van een plaat opnemen te demystifiëren'', zo legt Van Petegem het uit. Tijdens de opname zien we de groepsleden overleggen, nummers opnieuw inspelen, met technische termen goochelen en een frisse pint halen als de temperatuur in de studio stijgt. Maar het publiek mag meer doen dan toekijken. Met pretlichtjes in de ogen moedigt Deweze ons aan ,,oo-ooh'' mee te zingen. Een microfoon registreert ons als achtergrondkoortje. Wie had gedacht dat we nog zouden meezingen op een plaat?
In de gemoedelijke sfeer valt de schroom bij het publiek weg. Deweze profiteert ervan om ons tot een tweede, ritmische interactie te overhalen tijdens de stevige cover ,,Atomic Bongos'' van Lydia Lunch. De vibes kaatsen vrolijk in het rond en het publiek voelt zich goed in zijn rol van ritmesectie.
Sukilove blijft trakteren op primeurs: het speelt ,,Tiresome blues'', dat binnenkort als single wordt uitgebracht. Tijdens het psychedelische ,,Woe'' komt Rudy Trouvé, ooit lid van Deus, mee improviseren. Sukilove besluit de intense sessie met ,,1234'' - ,,ja, pokkeherrie!'', juicht Verlackt - en ,,You kill me'', twee nummers uit hun recentste plaat You kill me .
,,Zo wordt een plaat dus gemaakt'', bedenk ik na afloop. Dat is niet helemaal waar. ,,Deze sessie ging erg vlot,'' zegt Deweze, ,,maar normaal werken we ongeveer twee dagen aan één nummer.'' De muzikant is tevreden over het optreden. ,,Het was iets tussen een concert, repetitie en radiosessie in. Gewoonlijk concentreren we ons op één ding tegelijk, maar dit was een fijne ervaring. Ik vond het verbazend dat het publiek zo goed meedeed. Hoe ze 'oo-ooh' meezongen in 'Jezus cried', dat was een mooi moment.''
Terwijl een deel van het publiek al naar huis gaat, wachten sommigen vol spanning op het plaatje dat hun avond met Sukilove zal vereeuwigen. Nu blijkt dat het goede idee toch geen haalbare kaart is. Deweze wil geen half werk en besluit het mixen voor een andere keer te laten. ,,We wilden het plaatje meteen meegegeven, maar de mensen meer dan een uur laten wachten is toch wat lang. We zullen het opsturen.'' Enkele weken later valt het hebbedingetje in de bus. Almost instant gratification , dan maar.