P-Magazine,
17 okt 2006

Derde keer, goede keer ? Wellicht, zeker als de eerste twee pogingen al meer dan behoorlijk waren. Het begint met het schitterende Blood and ilk makes holy, een stevig, nerveus nummer dat u als een boemerang in het gezicht komt aangewaaid en u als een industriële stofzuiger opzuigt in de niet zo toegankelijke wereld van frontman Pascal Deweze. Harder zal u ze op dit album niet meer tegenkomen. Moeilijker wel. Zoals Snow, een song met weerhaken. Niet denderend, denkt u na een eerste beluistering. Tot blijkt dat u er dagen later nog mee in het hoofd zit. Ballad of no apology botst alle kanten uit, maar weet steeds de juiste richting te vinden. Let's dive is het fraaie rustpunt op deze schijf, maar vrolijk zal u van de tekst niet worden. Ook Mama en Black Heart mogen in de categorie 'hoogtepunten' worden ingedeeld, een etiket dat eigenlijk voor deze hele plaat opgaat. (JoH)